Gepost door: albatrossers in het buitenland | juli 2, 2009

02.07

Sinds de meteomannen hebben gewisseld is de weerbriefing echt heel summier en wat erger is de voorspelling is hoogst onbetrouwbaar. Om 11:45 begonnen ze de standaardklasse naar boven te slepen en na een korte pauze mochten ook wij vrtrekken. In het begin hingen vooral de standaardbakken laag. Deze vliegen natuurlijk allemaal rond vol met water tegen hun maximum 525kg. Vermits de cubklassers allemaal rond de 320kg zitten is het verschil enorm in de zwakke bellen Na een halfuur leek het echt Fins weer terug te komen. De bellen gaven 2-3 m/s en al snel hing iedereen tegen de basis te wachten tot de poort openging. Toen de lijn eenmaal open was en ik een goede straat zag richting het eerst keerpunt heb ik het er maar op gewaagd. Een steek van 10 km tegen 170 om dan niet meteen de bel te vinden. Dus maar terug naar de start gevlogen om onderaan terug aan te pikken. Net toen ik de bel indraaide begonnen de eerste van de groep af te vliegen. Toen ik na 6 min terug tegen de basis zat ben ook ik door de start gevlogen. Tot 10 km voor het keerpunt ging het vlot, bellen van 2-2,5 m/s en de snelheid zat er goed in. Rond het keerpunt leek het vrij dood te zijn, een combinatie van afscherming en uitspreiding. Het keerpunt gerond en dan laag moeten aanpikken. Eerst 1,5m/s om een beetje hoger te zitten en dan rustig steken naar de groep. Ik had het geluk om een heel mooie bel van 3,3 m/s te vinden en zat al snel terug op 1800m. Het tweede keerpunt gaf hetzelfde beeld. Uitspreiding en afscherming. Ik kon het punt wel ronden maar dan ging ik zeker in een veld liggen. In het zuiden zag het er beter uit en er waren bakken aan het draaien. Dit leek de juiste keuzen. Peter was ondertussen terug naar Rayskala gevlogen en Pieter draaide onder mij. Heel lang liggen twijfelen om mijn vlieger ook op het vliegveld te zetten maar dan opeens een 3 m/s gedraaid en door gevlogen. Opeens hoor ik op de frequentie “2S for P7”. Het was de Zwiterse Jantar die naast me vloog die voorstelde om de opdracht samen af te werken. Zo gezegd zo gedaan en de combinatie Jantar-Libelle werkte wonderwel goed. In het steken ging de Jantar beter maar in het klimmen haalde ik hem weer in. We vlogen in losse formatie om de kans op een bel te vergroten. Op deze manier hebben we op onze sokken de opdracht afgewerkt. De snelheid was onbelangrijk dus de laatste bel 100 m hoger uitgedraaid en dan richting Rayskala vertrokken. Zoals steeds als je te hoog begint op finalglide blijft de hoogte komen. Het laatste stuk tegen 150 gevlogen en heel blij om binnen te zijn. De Jantar kwam enkele minuten later ook aan. Pieter was een beetje achterop geraakt maar had nog 1 bel nodig om thuis te geraken. Na een 20-tal minuten zoefde ook “FU” over de finishlijn. Al bij al geen slechte dag voor ons beiden. Plaats 20 en 24 dankzij de vele buitenlandingen. Tijl lag op 50 km buiten op een vliegveld samen met een groepje. Hij had ook nog die laatste bel nodig die maar niet kwam. Papa en Rik hebben deze namiddag de omgeving onveilig gemaakt vanuit een ASK21 die hen super beviel.


Responses

  1. Wel meisjes en jongens wat een avontuur.
    Ik heb van elk woord genoten.
    bedankt

    een behouden thuiskomst

    geert


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: