Gepost door: albatrossers in het buitenland | juli 7, 2009

The end

De laatste competitiedag was echt te gek. We zijn gestart onder een blauwe hemel voor een AAT van 2:30. Het was in het begin heel moeilijk om deftig omhoog te geraken, dus iedereen was blij als dit eenmaal gelukt was. Pieter meldde over de radio dat er naast de wolken kon doorgeklommen worden omdat de wind dwars op de straten stond. Dit gaf net genoeg helling over de wolk om een metertje te klimmen. Ook ik slaagde hierin. Pieter en ik zijn dan samen met de Fransen afgevlogen. Iedereen wilde zo snel mogelijk op pad want er was slecht weer voorspeld. Blijkbaar waren we niet alleen. Buiten enkelen is de volledige clubklasse op 5 min van elkaar gestart. In deze grote groep vliegend gingn het goed vooruit tot de eerst sector. Daar speelde iedereen het gekende spelletje. De ene probeert 500 m verder te vliegen dan de andere. Dit geeft toch al snel 1 km voorsprong. Op het tweede been viel de groep een beetje uit elkaar en kwam Peter aansluiten. Samen hebben we een straat gevlogen tot deze ophield in de tweede sector. Nu kwam het moeilijkst deel van de opdracht, onder een grijze hemel 80 km naar huis vliegen. Via het zuiden leek er nog een doorgang dus in no time was de groep weer samen. De laatste sector lag net niet boven Rayskala, je moest een kilometer voorbij het veld en dan kon je binnenvliegen. Iedereen schoof heel voorzichtig op richting het vliegveld en nam in het laatste belletje wat extra hoogte. Ik had nog 5 min dus ook ik draaide in een 0,5 om met die extra hoogte de laatste sector te tikken en dan binnen te vliegen. In een tijdspanne van enkele minuten vielen 50 vliegtuigen uit de lucht. De volledige runway was versperd, een hallucinant zicht. Dit was echt een dag waar je in België zeker voor zou thuisblijven, maar toch heeft iedereen gemiddeld 200 km gevlogen met snelheden tussen de 90 en 65 km/h, niet slecht.
Na deze spartelvlucht volgde dan de ontlading tijdens de closing-party. Alle landen waren present voor een mini-bbq en een feestje. Het bier vloeide rijkelijk en de verhalen achteraf waren spectaculair. Zelf zijn we niet te lang gebleven omdat we nog moesten inchecken in ons hotel. De ochtend erop was het dan de officiële prijsuitreiking waar de winnaars gehuldigd werden. Duitsland heeft de 2 wereldkampioen geleverd, geen sinecure als je kijkt welk gezelschap hier rondvliegt. Na de ceremonie zijn we dan begonnen met de voorbereidingen voor onze reis. Kamp België werd definitief afgebroken en alle spullen opnieuw in wagen en aanhanger geladen.
Na iedereen “tot ziens” gewenst te hebben zijn we dan op pad gegaan naar onze eerst ferry in Turku. Vermits we een beetje vroeg waren hebben we Turku nog even verkend om toch nog iets gezien te hebben. Ik was er zelfs in geslaagd om een echte Belgische palm te bestellen :-). Toen we aan het wachten waren op onze ferry leek het hele WK ons gevolgd te zijn. De Britten, Noren, Zweden en Denen zaten ook op de ferry, een grappig zicht om zoveel aanhangers in de rij te zien staan. Na een verkwikkende nachtrust op de ferry zijn we beginnen rijden en zonder problemen aan de tweede ferry toe gekomen. Dit was maar een kleine hop van Zweden naar Denemarken. Hierna volgde een rit van 2 uur naar de volgende boot. Deze boot vaart naar Duitsland maar dit was een ander paar mouwen. Hier hebben we ongeveer een half uur moeten aanschuiven voordat we aan boord konden gaan. Jammer maar niks aan te doen. Wat opvalt is dat aan boord van al deze schepen tax-free shops zijn waar iedereen altijd enorme hoeveelheden bier naar buiten sleurt. In ieder hoekje van de boot staan ook nog gokkasten. De Scandinaven zijn werkelijk verzot op gokken en alcohol. De rit door Duitsland was lang en vermoeiend vooral omdat we dat donker worden niet meer gewoon waren :-). Na een klein stukje Nederland kwam Lommel eindelijk in zicht. Na 1500 km en 20 uur rijden kwamen we om 02:30 doodmoe thuis.

Het junioren-WK was een superervaring. Je ontmoet enorm veel menen en kan leren van de besten. Hoewel het junioren-WK is, vliegen er piloten mee met zo’n 2000 uur ervaring en die steek je natturlijk niet weg. Finland zelf viel veel beter mee dan verwacht. We vertrokken allemaal met het idee dat er enkel bossen en meren waren maar dat was niet het geval. Ten westen van Rayskala waren er heel goede buitenlandingsmogelijkheden. Op de moeilijkere dagen waren er een paar stukken met grote bossen, maar alles is relatief. Een bos van 10-20 km overvliegen op 1500m is geen probleem, dit doen op 900 m is om problemen vragen. Iedereen hield het veilig en gebruikte zijn verstand. Zelfs in finalglides namen de meesten een beetje reservehoogte. Hoewel er natuurlijk specialisten low-energy tussen zaten. Deze komen tegen 130 over de bomen gevallen en kunnen meestal nog net landen op de piste.

Dit WK was een hele onderneming en kon natuurlijk niet zo vlot verlopen zonder een paar mensen. Eerst en vooral was er mijn crew die er voor zorgde dat alles perfect verliep. 2S stond iedere morgen in perfecte conditie op tijd aan de start. Na een (buiten)landing moest ik nooit lang wachten en waren ze meteen daar. Binnen de 25 min zat de vlieger weer mooi in de aanhanger en was de logfile binnen. De eerste week was dit mijn vader en nadien kwamen Rik en Stephanie hem assisteren. De laatste dagen waren mijn moeder, Kris en Alix ook present.
Dan het Belgische team waarin alles heel soepel draaide: Hilde Schmelzer die onze belangen behartigde als teamcaptain, mijn medevliegers en alle andere ophalers. Iedereen hielp iedereen in zijn domein.
Financieel kon dit avontuur alleen tot stand komen dankzij de sponsoring van AeroTecs en natuurlijk mijn ouders.
Ik wil ook iedereen bedanken die de moeite nam om deze blog te lezen en reacties te posten!

Ik hoop dat de andere Albatrossers die naar het buitenland vertrekken even mooie vluchten kunnen maken als ik !

Een kleine samenvatting : meer dan 56 uren en 3300 km op 14 dagen tijd. Hier konden we op voorhand enkel maar van dromen.


Responses

  1. Proficiat Stijn!

    Bedankt voor de verslagen, het was fijn om het te volgen alsof we erbij waren. En je hebt gedaan zoals ik schreef in mijn vorige reactie… BESTE BELG IN DE CLUBKLASSE! Schitterend!

    Grtz,

    Ken

  2. Dag Stijn en familie,

    Proficiat met deze mooie prestatie van het hele team. Zonder twijfel een ervaring om door te geven aan alle Albatrossers. Afspraak voor een tactisch verslag op een winteravond? Voor onze juniores en voor onze ” jong van hart en geest”.

    Grts,

    Jan

  3. Hey Stijn,

    Dikke proficiat met je WK-prestatie en een pluim voor je hele team!
    En dat er nog veel mooie wedstrijden mogen volgen…

    Greetz

    Jakke

  4. Beste Stijn,

    Proficiat met deze prestatie op het WK.
    Prachtige verslagen,mooi om te lezen.

    Groeten,

    Willy.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: