Gepost door: albatrossers in het buitenland | augustus 3, 2012

4de wedstrijddag = slalom tussen de buien

Deze ochtend sms van de wedstrijdleiding dat de eerste start voorzien is om 12u00. En ze meenden het echt. Omstreeks 12u30 ga ik omhoog en na het loskoppelen doe ik het wiel binnen en hoor ik een gebrom en gerommel van jewelste. Een geluid dat ik herken van tijdens de Keiwit Cup twee jaar geleden. Ik vermoed dat er weer een veer van een wieldeurtje is afgesprongen waardoor het blijft openhangen. Het wiel terug buiten dus en vol kleppen eruit,  dan tegen 150km/u naar het aanknopingspunt. Kleppen terug binnen en een mooi circuit gedraaid om een zo zacht mogelijke landing te maken. De R1 weegt namelijk zo’n 500kg en ik heb echt geen zin om opnieuw met water te zeulen. Snel de gereedschapskist erbij gehaald en de veer weer vastgezet. Ze hebben de amical klasse nog even in de wacht gezet dus ik kan onmiddelijk een nieuwe sleep krijgen. De startlijn gaat open als ik net opgesleept wordt. Onmiddelijk redelijk stijgen gevonden en op naar de startsector. Daar blijkt nog redelijk wat volk rond te vliegen en samen met een stuk of vier bakken gaan we op pad. Het eerste keerpunt ligt in de regen, toch maar snel ronden en terug naar de zon. Dan gaat het redelijk tot het tweede en verste keerpunt, op een tweede douche na niet gekeken natuurlijk. Vanaf dan begint de ellende ik kan geen deftig stijgen meer vinden en maak de fout om ipv on track te blijven 90° haaks op de koers te gaan vliegen omdat ik daar 2 bakken zie draaien. Wat ze hebben is ook zwak… Doordoor drijf ik af richting TMA van Parijs. De zone waar je maar 3500ft MSL mag vliegen. trek daar de terreinhoogte van 150m vanaf en je weet dat er niet veel werkhoogte meer overblijft. Bovendien waait de wind ontzettend hard. Om en bij de 40km/u en en éénmaal zie ik 46km/u staan. Maar ik slaag erin me boven te houden en vlieg kilometers onder de TMA door. Ik stuiter verder en verder en geraak uiteindelijk lokaal Bailleau. Het laaste keerpunt ligt 13km van mij in de regen. Ook tussen mij en het vliegveld in hangt nog een bui. Op de rand daarvan is echter nog wat stijgen te vinden en weer krijg ik druppels op de kap en vleugels. Ik kijk even de kat uit de boom of beter de cumulus uit de grond, maar ik kon noch kat of cumulus vinden… Ondertussen is de bui tot voorbij het vliegveld getrokken en ik besluit voor een landing thuis te gaan en geen buitenlanding te riskeren met deze windsnelheden. Op het veld staat een pak volk te kijken naar de ‘spectaculaire’ landingen die aan de hang zijn. Velen komen te laag binnen voor een circuit en landen met tailwind van 30-40km/u. Een enkeling staat maar net stil voor het eind van de piste. Toen ik in downwind zat zak ik ook een bak staan 300m voor de baan in een wei.Dit was ongetwijfeld het moeilijkste weer dat ik ooit mee gevlogen heb. Een 18de dagplaats is het resultaat. Ik ben op deze vlucht van 4u29 volledig stikop. (Petje af voor Ken en Tijl die meer dan 13u vlogen.) Straks snel in bed.

Groetjes uit Bailleau

Jakke


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: